Nastolatki w literaturze i sztuce

Kategorie

Zdjęcia w galeriach.

Rodin August „Pocałunek”

piątek, 05 października 2007 23:22

Pod koniec XIX wieku za sprawą dzieł Auguste’a Rodina rzeźba po latach zapomnienia odzyskała miano jednej z głośnych dziedzin sztuki. Pozostając pod wpływem twórczości Michała Anioła wykonał wiele pięknych, realistycznych rzeźb postaci ludzkich.

Do jednej z najsłynniejszych należy „Pocałunek”(1889). Dzieło przedstawia parę kochanków w miłosnym uścisku. Oboje nadzy, proporcjonalnie zbudowani, piękni. Ona obejmuje go ramieniem za szyję, on delikatnie przytrzymuje jej biodro. Pocałunek w nieskończoności. Widoczny każdy mięsień, każdy szczegół ciała dopracowany do perfekcji.

Artysta miał niespotykane wyczucie gry świateł, uciekał się do oryginalnych zabiegów artystycznych, eksperymentując z fakturą. Właśnie w omawianej rzeźbie celowo pozostawił fragmenty materiału o szorstkiej, surowej powierzchni. Ludzkie postacie mają gładką marmurową powierzchnię, kamień, na którym się opierają jest chropowaty, z widocznymi śladami dłuta. Rzeźba miała stanowić element „Bramy piekieł”, nad którym Rodin pracował przez wiele lat i nie zdążył ukończyć.

Rzeźbiarz zadziwia swoim kunsztem. Z twardej marmurowej bryły potrafił wyczarować niemal żywe postacie, pełne subtelnego erotyzmu. Całująca się para emanuje tkliwością, ale i zapamiętaniem, a surowa faktura kamienia wydatnie podkreśla realistyczne kształty ciał kochanków.

komentarze (8) | dodaj komentarz

Psalm kochania

czwartek, 20 września 2007 22:01

Psalm,kochania

komentarze (2) | dodaj komentarz

Tekst piosenki Piotra Rubika "Psalm kochania"

czwartek, 20 września 2007 21:46

komentarze (2) | dodaj komentarz

Kahlo Frida „Miłosny uścisk wszechświata”

wtorek, 04 września 2007 12:02

To oczywiście nie jest opisywany obraz, nie znalazłam go w Internecie. Można go obejrzeć na łamach "Cogito. Matura pisemna i ustna. Dodatek specjalny. Nr 5/14 z 2005 roku.

A teraz opis obrazu...

Chciałoby się powiedzieć: „Na początku był chaos”, ale tu nie ma po nim najmniejszego śladu. Wszystko zostało przemyślane do najdrobniejszego szczegółu.

Obraz przedstawia świat oparty na harmonijnym kontraście. Wydawałoby się, że paradoks, a jednak... W centralnej części na pierwszy plan wysuwają się trzy matki: czarnoskóra, biała i żółta. Mieszają się różne karnacje, różne kolory skóry, dominują ręce wszystkich ludów przytulające do siebie z iście matczyną czułością wszystko, co istnieje na naszym globie: ludzi różnych ras, egzotyczne rośliny i drzewa wrastające korzeniami w ramiona i dłonie uosobionego wszechświata, ptaki (symboliczna papuga schowana między liśćmi drzewka szczęścia), zwierzęta ufnie wtulone w nadgarstek kosmosu.

Więcej

komentarze (0) | dodaj komentarz